De voorstellen moeten de bestaande Britse regels voor hout moderniseren en beter laten aansluiten op internationale ontwikkelingen, waaronder de Europese ontbossingsverordening EUDR. De consultatie is op 11 november geopend en belanghebbenden kunnen tot 17 januari 2027 reageren.
Voor de houtbouwsector is vooral de voorgestelde uitbreiding van de traceerbaarheid van belang. De Britse overheid wil dat hout en houtproducten kunnen worden teruggevoerd naar de plaats waar het hout is geoogst. Geolocatiegegevens moeten daarbij dienen als bewijs van de herkomst. Ook wil Londen dat relevante informatie binnen de handelsketen tussen bedrijven kan worden doorgegeven.
Drempel van 1 miljoen pond
Een belangrijk onderdeel van het voorstel is een omzetdrempel. Nieuwe verplichtingen zouden gaan gelden voor bedrijven met een wereldwijde jaaromzet van meer dan 1 miljoen Britse pond. Voor kleinere bedrijven die nu al onder de Britse houtregels vallen, blijven de bestaande verplichtingen in stand. Zij krijgen er volgens het voorstel geen nieuwe verplichtingen bij.
De Britse overheid probeert daarmee een balans te vinden tussen effectieve controle van de houtketen en de administratieve lasten voor kleinere ondernemingen. Tegelijkertijd kiest Londen er niet voor om bedrijven vrij te stellen op basis van de hoeveelheid hout die zij inkopen of gebruiken. De omzet wordt het bepalende criterium.
Dat kan vooral relevant zijn voor bedrijven die houtproducten importeren of verwerken en onderdeel zijn van een internationale groep. De voorgestelde grens kijkt namelijk naar de wereldwijde omzet van de onderneming.
Van land van herkomst naar exacte oogstlocatie
De grootste inhoudelijke verandering zit in de traceerbaarheid. Onder de huidige Britse houtregeling moeten bedrijven al informatie verzamelen over onder meer de houtsoort, het land van oogst, de hoeveelheid, leveranciers en documenten die aantonen dat aan de toepasselijke wetgeving is voldaan. Ook moeten zij het risico op illegaal geoogst hout beoordelen en waar nodig beperken.
De nieuwe voorstellen gaan een stap verder. De Britse overheid onderzoekt een systeem waarbij hout tot de oogstlocatie moet kunnen worden getraceerd en waarbij geolocatiegegevens onderdeel worden van de onderbouwing van de herkomst. Volgens Defra moet dit niet alleen de controle verbeteren, maar ook het risico op vervalste of onbetrouwbare herkomstclaims verkleinen.
Voor houtimporteurs betekent dat in de praktijk dat informatie uit de bosbouw- en handelsketen steeds belangrijker wordt. Wie hout in Groot-Brittannië op de markt brengt, zal moeten kunnen aantonen waar het vandaan komt en dat het volgens de relevante lokale wetgeving is geoogst.
Informatie moet met de keten mee
Een tweede belangrijk voorstel is dat due-diligence-informatie tussen bedrijven in de keten moet kunnen worden gedeeld. De Britse overheid wil voorkomen dat ieder bedrijf dezelfde informatie opnieuw moet verzamelen en beoordelen.
Daarom wordt een flexibel business-to-business-model overwogen. Informatie over herkomst en traceerbaarheid zou dan van de ene schakel naar de volgende kunnen worden doorgegeven. Vooral voor downstreambedrijven moet dit dubbele administratieve lasten beperken.
Voor de houtbouw betekent dat dat niet alleen de eerste importeur met de nieuwe regels te maken kan krijgen. Ook verderop in de keten – bijvoorbeeld bij handelaren en andere bedrijven die houtproducten inkopen – kan de beschikbaarheid en overdracht van herkomstinformatie een grotere rol gaan spelen.
Nog geen Britse variant van ‘deforestation-free’
Opvallend is dat het Verenigd Koninkrijk met deze consultatie nog niet kiest voor een volledig ontbossingsvrije norm. De voorgestelde regels blijven voorlopig gebaseerd op legaliteit: hout moet volgens de relevante lokale wetgeving zijn geoogst.
De Britse regering zegt wel de ambitie te hebben om in de toekomst over te stappen naar een norm waarbij producten daadwerkelijk ontbossingsvrij moeten zijn. Vooralsnog wordt dat niet in de nieuwe Britse regels opgenomen. Ook komt er geen verplichting om vóór het op de markt brengen van hout een aparte due-diligenceverklaring bij de Britse overheid in te dienen.
Ook nieuwe grenscontroles zijn niet voorzien. De Britse overheid stelt expliciet dat de voorstellen niet leiden tot aanvullende informatie-eisen aan de grens of veranderingen in import- en exportdocumentatie.
Verschil met Noord-Ierland blijft bestaan
De nieuwe Britse regels moeten bovendien worden gezien naast de Europese ontbossingsverordening. De consultatie geldt alleen voor Groot-Brittannië. Noord-Ierland valt onder de EUDR, die vanaf 30 december 2026 van toepassing wordt op de relevante categorieën bedrijven.
Daarmee blijft de Britse marktregulering niet volledig gelijk aan die in de Europese Unie. Dat is relevant voor bedrijven die vanuit Nederland of andere EU-landen hout naar het Verenigd Koninkrijk exporteren, of die zowel op de EU-markt als in Groot-Brittannië actief zijn.
De Britse overheid zegt juist daarom te willen zorgen voor zoveel mogelijk samenhang tussen de verschillende regimes. De voorstellen zijn volgens Defra mede bedoeld om bedrijven die in meerdere markten actief zijn efficiënter te laten voldoen aan hun verplichtingen.
Jaarlijkse rapportage en strengere handhaving
Naast de traceerbaarheid onderzoekt Londen ook een jaarlijkse rapportageplicht. De overheid wil inzicht krijgen in de manier waarop bedrijven hun due-diligencesysteem toepassen en welke informatie openbaar moet worden gemaakt. Tegelijkertijd wordt gekeken hoe dubbele rapportages kunnen worden voorkomen en hoe bedrijfsgevoelige informatie kan worden beschermd.
Ook de handhaving wordt aangescherpt. Voor hout wil de Britse overheid het instrumentarium van de toezichthouder uitbreiden, zodat niet alleen strafrechtelijke vervolging beschikbaar is. De consultatie vraagt onder meer naar aanvullende civiele sancties en de manier waarop financiële boetes moeten worden vastgesteld.
De Britse regering benadrukt dat de voorstellen nog niet definitief zijn. De consultatie moet juist duidelijk maken welke eisen praktisch uitvoerbaar en proportioneel zijn voor bedrijven, producenten en andere partijen in de keten. De uiteindelijke regelgeving volgt na verdere beleids- en juridische analyse en parlementaire procedures.
Voor de houtbouwsector is de richting echter duidelijk: de Britse overheid wil de stap maken van algemene informatie over het land van herkomst naar aantoonbare traceerbaarheid van hout tot aan de plek waar het is geoogst. Voor bedrijven die hout naar Groot-Brittannië brengen, wordt het daarmee steeds belangrijker om de herkomst van hun materiaal digitaal en controleerbaar in beeld te hebben.








